Stilleven met roerdomp in winterlandschap

Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog woonde Wim Schuhmacher (1894-1986) in Parijs. Hij besloot onder dreiging van het uitbreken van de oorlog terug te keren naar Nederland. Schuhmacher vestigde zich in een houten kerkje in Landsmeer, waar hij dit stilleven maakte. Er is weinig leven op te ontdekken; dat benadrukt de kale tak die parallel loopt met de vorm van de bijzondere vogel in het ijzige landschap. Opvallend is de nauwelijks zichtbare (hoge) horizon, die het werk toch enige diepte geeft. Fotograaf Eva Besnyö (1910-2003) legde de aanvang van het werkproces voor dit schilderij vast: Schuhmacher staat met een sigaret in de mond achter de ezel, op een tafel met wit laken liggen de roerdomp en een paar takken. Wim Schuhmacher en de kunstenaar Raoul Hynckes (1893-1973) verwierven roem als neorealistische schilders. Ook gebruikten ze allebei graag schedels en dode dieren in hun stillevens. Een groot verschil is echter het licht. Waar Hynckes vaak een theatrale lichtinval gebruikte met een sterk licht-donkercontrast, is het werk van Schuhmacher vaak gehuld in een mystiek en diffuus licht, dat het iets verhevens geeft.