Rustende schoorsteenveger

Het werk van Pyke Koch wordt gekenmerkt door een zekere dubbelzinnigheid en een daaruit voortvloeiende raadselachtigheid. Koch verkeerde in aristocratische en intellectueel-artistieke kringen, maar schilderde graag figuren uit de ‘achterbuurt’. Hij zinspeelde in zijn werk regelmatig op homoseksualiteit en travestie; hij was getrouwd met een vrouw. De vrouwen in zijn schilderijen lijken vaak travestieten, voorzien van Kochs eigen gelaatstrekken. Misschien was hij wat we tegenwoordig een panseksueel zouden noemen of misschien hield hij er gewoon van verwarring te zaaien. Hij liet zelf weinig los over de inhoud van zijn werk. De Rustende schoorsteenveger is niet zo kleurrijk als Kochs flamboyante androgyne vrouwfiguren. Ook lijkt het in eerste instantie geen seksuele verwijzingen te bevatten: de schoorsteenveger kijkt dromerig naar beneden met een geamuseerde glimlach op zijn gezicht. Maar in zijn hand heeft hij een blauw bloemetje, een symbool voor l’amour bleu: de herenliefde. Het beroep schoorsteenveger heeft van oudsher een homo-erotische connotatie en kent een geschiedenis van schunnige versjes. Koch verwijderde de bloem vrij snel weer van het schilderij, maar rond 1970 schilderde hij het er op verzoek van de eigenaresse weer bij.