Portret van een vrouw

Vanaf het begin van haar kunstenaarsloopbaan schilderde Charley Toorop (1891-1955) mensen met onnatuurlijk grote ogen en een priemende blik. In 1920 en 1921 woonde ze in Parijs en maakte daar in Musée Guimet kennis met de oud-Egyptische traditie van Fayoum-portretten. Op deze portretten werden overleden personen naturalistisch weergegeven in frontale positie met grote, starende ogen. Toorop herkende hierin haar eigen manier van portretteren en liet zich sterk door haar nieuwe ontdekking inspireren. Ze portretteerde mensen vanaf dat moment overwegend frontaal en nog steeds met die starende blik. Deze vrouw met haar harde gelaatstrekken is typerend voor Toorop. Het ene oog van de oude dame lijkt iets groter dan het andere, zoals in veel van Toorops portretten. Ze schilderde mensen niet mooier dan ze waren. Sterker nog, ze zette asymmetrie of groeven in een gezicht vaak nog eens extra aan. Hiermee creëerde ze geen geïdealiseerd portret, maar legde ze de nadruk op authenticiteit en persoonlijkheid.