Portret van een camera aan zee

Hermanus Berserik (1921-2002) gebruikte vaak zwart-witfoto’s als inspiratie voor zijn schilderijen. Uit deze beelden sprak volgens hem ‘nostalgie en raadselachtigheid’. Ook oude fotocamera’s en andere apparaten riepen dit gevoel bij hem op. De hier afgebeelde camera is gedetailleerd weergegeven, met houten omlijsting, het uitvouwbare ‘harmonica’-gedeelte en de goudkleurige scharnieren. Toch is dit geen koele registratie van een voorwerp: het ding lijkt een eigen persoonlijkheid te hebben. Is de camera een hoofd, met de lens als cyclopisch oog? Berserik noemde het werk niet voor niks een ‘portret’. Typisch voor deze kunstenaar is de plaatsing van de camera helemaal op de voorgrond, wat een enigszins vervreemdend effect heeft. De zee blijft letterlijk en figuurlijk op de achtergrond.