Fata Morgana

Wie in Nederland is opgegroeid kent ongetwijfeld de Fata Morgana, een van de populairste attracties van pretpark De Efteling. De bootrit waar doorgaans een lange rij voor staat, is minder herkenbaar zoals Arnout Killian (1969) hem afbeeldt: onder een grijze wolkenlucht, verlaten en verstild. Hoewel Killian de werkelijkheid in zijn werk minutieus en zonder opsmuk lijkt af te beelden, gaat er een onbestemde dreiging van het doek uit. Alsof de lucht plotseling is gaan betrekken en er elk moment onweer los kan barsten. De sfeer die Killian neerzet is exemplarisch voor zijn werk: hij houdt ervan om een gevoel van ongemak op te roepen. De kijker mag zich niet te comfortabel voelen. Zijn onderwerpen komen geregeld voort uit herinnering, maar hij gebruikt ook vaak foto’s met banale onderwerpen uit tijdschriften of van het internet. Door deze scènes uit de ‘snelle’ media weg te halen en ze vervolgens te schilderen, hoopt hij de afbeeldingen ‘af te remmen’. De betekenis van de beelden verandert met het medium mee. Misschien dat de Eftelingattractie – een onderwerp dat je niet snel op een schilderij zou verwachten – ons daarom zo onbestemd voorkomt.