Window

Een hoog raam in een donkere kamer met een plankenvloer. Op het plafond valt wat ijl licht binnen. Meer lijkt er op dit schilderij van Lara de Moor niet te zien. Of toch wel? Wat doen die twee balletjes daar aan de vitrage, met haakjes die als kattennagels dunne verticale halen in de stof hebben gemaakt? En waarom maak je een schilderij met een raam als middelpunt, terwijl je er niet door naar buiten kunt kijken? Samen met het donkere, overwegend groenige kleurgebruik roept de voorstelling een beklemmende atmosfeer op. De kamer oogt leeg en koud, maar de vitrage die onderin opbolt, doet vermoeden dat de radiator aan staat. Was er hier zojuist nog iemand, of staat die persoon misschien net buiten beeld? De menselijke afwezigheid is sterk aanwezig. Het is een typische Lara de Moor: een verlaten vertrek, gevuld met een of meer objecten die de ruimte een bepaalde spanning geven die zich niet helemaal laat grijpen. Niets in haar werk is toevallig: de vaak grote interieurstukken zijn zorgvuldig gecomponeerde stillevens. Eerst maakt ze in haar eigen huis of in andere karakteristieke ruimtes installaties van nauwkeurig gepositioneerde objecten. Deze taferelen fotografeert ze en vertaalt ze vervolgens in olieverf op doek.