Spiegelbeeld (naakt voor een spiegel)

Met Spiegelbeeld schilderde Rein Draijer (1899-1986) in veel opzichten een atypisch werk. Abstractie en expressie waren begin jaren 1950 dominant in de Nederlandse schilderkunst. Toch beleefde Draijer zijn hoogtijdagen met dit soort figuratieve werk in deze jaren. Spiegelbeeld is ook binnen het oeuvre van Draijer een opvallende verschijning. Kleur is in zijn werk nauwelijks te vinden en ook het menselijk lichaam is een unicum en werd hierna nooit meer door Draijer op een schilderij vastgelegd: hij schilderde voornamelijk landschappen en architectuur. Draijer werd net als veel realisten van zijn generatie opgeleid in Arnhem, maar verhuisde in 1922 naar Den Haag, waar hij zou blijven wonen en werken. Tussen 1937 en 1964 doceerde hij er aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, waar hij onder meer de schilders Co Westerik (1924-2018), Hermanus Berserik (1921-2002) en Peter Struycken (1939) onderwees. Hij exposeerde regelmatig in binnen- en buitenland en won in 1968 de Jacob Marisprijs, waarna zijn populariteit en prijzen stegen. Dat hij nooit een nog grotere status bereikte, wordt vaak geweten aan zijn uiterst bescheiden karakter. Draijer trad niet graag op de voorgrond.