Kruikje met judaspenning, reigersneb en boekje

Jan Mankes (1889-1920) koos vaak voor een sobere weergave met één of enkele voorwerpen. Hier weerkaatst het licht subtiel op het geglazuurde kruikje; de spiegeling van de reigerschedel op de zwarte ondergrond (een tafel, een marmeren blad?) geeft het werk diepte. De zaaddozen van de judaspenning hebben een zijdeachtig, zilverkleurig oppervlak dat zacht glanst. Mankes schilderde graag onderwerpen uit de natuur. Toen hij met zijn ouders in De Knijpe (Friesland) woonde, had hij een atelier met uitzicht op de weilanden om hen heen. Hij wandelde graag in de omgeving en op het erf hielden ze verschillende dieren zoals kippen en geiten, die regelmatig het onderwerp van zijn schilderijen werden. In zijn stillevens zijn vooral planten en bloemen vertegenwoordigd, maar ook (dieren)schedels, zoals deze reigerschedel. De keuze voor het onderwerp hing af van welke levensvragen dit bij Mankes opriep; hij vond het belangrijk deze vragen tot uiting te laten komen in zijn werk en wilde iedereen die het bekeek, tot nadenken aanzetten.