Een ontmoeting

Koosje van Keulen (1940) laat zich inspireren door oude schilders zoals Piero della Francesca (1412-1492) en Johannes Vermeer (1632-1675), die bekend staan om hun raadselachtige en verstilde taferelen. De kracht van Een ontmoeting is dat Van Keulen hier ook een mysterieuze sfeer oproept, zonder dat je precies kunt zeggen waarom. Een vrouw met een baby op schoot en een man zitten in een moeilijk te duiden ruimte. Het zou een galerie of museum kunnen zijn. Het gebaar van de baby die zijn handje uitstrekt naar de man – hun vingers raken elkaar net niet – doet denken aan het beroemde detail van Michelangelo’s fresco De schepping van Adam in de Sixtijnse Kapel in Rome. Is dit een alledaagse scène in een museum? Bij beter kijken blijkt van niet: wat doet dat zwarte balletje daar, het lijkt zojuist in beeld gerold? En op blote voeten ga je niet naar een museum …