Eclipse

Clair-obscur is de schilderstijl waarbij de contrasten tussen licht en donker worden uitvergroot. De 17de-eeuwse meesters beheersten het, maar zo sterk aangezet als in Eclipse van Lotta de Beus (1974) is het clair-obscur zelfs in de 17de eeuw niet te vinden. Een dagje bruinen aan het zwembad wordt plotseling verstoord wanneer de stralende zon wordt verduisterd. Of is de titel Eclipse misleidend en kijken we naar een foutje in de donkere kamer? De Beus laat zich graag inspireren door oude en mislukte foto’s en filmpjes, waarin over- en onderbelichting de voorstelling bederven. Met haar licht- en donkerspel refereert De Beus aan de lichte en donkere kanten van het leven. Ze werkt niet letterlijk naar de werkelijkheid, maar fotografeert of filmt haar onderwerpen eerst. ‘Met een foto als filter kan ik afstand nemen en de situatie ontleden. Ik kan moeilijk iets met de naakte werkelijkheid.’ Het resultaat is een combinatie van suggestie en werkelijkheid, waarmee De Beus de kijker verleidt, maar ook aan het werk zet. Door delen van de voorstelling in schaduw te hullen, wordt onze nieuwsgierigheid geprikkeld. Wat speelt er zich in het duister af?